รหัสโทรศัพท์ 64
ตามประวัติศาสตร์ไทย เมืองหัวพันคือเมืองหัวพันทั้งห้าทั้งหกที่เคยเป็นเมืองขึ้นไทยมาช้านาน เป็นดินแดนแห่งทิวเขาสลับซับซ้อน เหวลึกและดอยสูง พื้นที่ 75 เปอร์เว็นต์เป็นป่าไม้ ทำให้การคมนาคมลำบาก ประชากรประกอบด้วยชนกลุ่มน้อยเผ่าต่างๆ อาทิ ไทขาว ไทแดง ไทเหนือ ไทน้อย ม้ง ขมุ ยูนนาน เวียดนามเป็นต้น
พ.ศ. 2532 สหรัฐอเมริกาเริ่มให้การสนับสนุนพัฒนาการศึกษา คมนาคม สาธารณสุข ชลประทาน และสร้างเขื่อนผลิตกระแสไฟฟ้า แต่ถึงกระนั้นเมืองใหญ่ของหัวพันยังคงมีไฟฟ้าใช้เฉพาะเวลา 18.30-06.30 น. สิ่งที่น่าสนใจของแขวงหัวพันคือ เมืองเวียงไซ อดีตศูนย์บัญชาการใหญ่ของกองทัพปลดปล่อยประเทศลาว หมู่บ้านชนพื้นเมืองเผ่าต่างๆ และผ้าทอแบบซำเหนือ โดยเฉพาะที่มาจากเมืองซอนและสบหาวถือว่าดีท่าสุด
ซำเหนือ (Sam Neua) เป็นเมืองหลวงของแขวงหัวพัน ตั้งอยู่ในซอกแคบของพูหลวง/ภูหลวง ความสูง 1,200 เมตร เหนือระดับน้ำทะเล เป็นเมืองที่อยู่ชายแดน ลาว-เวียดนาม
สถานที่ท่องเที่ยว
อนุสาวรีย์เสรีภาพ อยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของตัวเมือง เป็นรูปดาวแดงตั้งอยู่บนเขา
ตลาดใหญ่ อยู่กลางเมืองจำหน่ายสินค้าหลากชนิด อาหารสด อาหารแห้ง ผลิตผลจากจีน ผลิตภัณฑ์จากเวียดนามและไทย และผ้าทอแบบซำเหนือ ผ้าพื้นเมือง เผ่าม้ง ไทดำ ไทแดง และไทลื้อ
วัดโพไซนาฮาม / โพธิ์ชัยนาราม อยู่ห่างจากตลาดประมาณ 2 กิโลเมตร เป็นสถานที่สำคัญทาง ศาสนาเพียงแห่งเดียวของเมือง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2522-2530
ที่พัก และอาหารการกิน
เฮือนพักแคมซำ
เฮือนพักพันซำ
โรงแรมลาวฮุ่ง
ตลาดใหญ่มีร้านขายเฝอราคาย่อมเยา เปิดเวลา 06.00-18.00 น. ถ้าเป็นร้านอาหารใกล้ตลาดมีร้านมิตรสัมพันธ์ขายอาหารพื้นเมืองใกล้เฮือนพักแคมซำมีห้องอาหารจิตตะวัน และที่ห้องอาหารหัวพันมีอาหารให้เลือกทั้งลาว ไทย และฝรั่งเศส
|
