รหัสโทรศัพท์ 81
                ตั้งอยู่ในวงล้อมของแขวงพงสาลี  หลวงพระบาง ไชยะบูลิ  บ่อแก้ว  หลวงน้ำทา  และเมืองเมิงลา  มณฑลยูนนาน ประเทศจีน  สมัยสงครามกู้ชาติและเปลี่ยนแปลงการปกครอง  จีนให้ความช่วยเหลือลาวในหลายด้าน  ตัดถนนอย่างดีผ่านชายแดนเมืองเมิงลาผ่านอุดมไซไปจนถึงปากแบ่ง  ถนนสายนั้สมัยก่อนใช้ขุนอาวุธยุทโธปกรณ์  ปัจจุบันเป็นถนนขนส่งสินค้าและเพื่อการเดินทางท่องเที่ยว 
เมืองอุดมไซ/เมืองไชย (Udonxai / Muang Xai) เป็นเมืองหลวงของแขวง ตั้งอยู่ในบริเวณที่เคยมีต้นไม้ขึ้นอุดมสมบูรณ์แต่ปัจจุบันดูแห้งแล้งมีแต่ตึก  ศูนย์กลางของเมืองคือ พูไซ  ซึ่งเป็นที่ตั้งพระธาตุหลักเมือง  สถานที่น่าสนใจมีเพียงตลาดขนาดใหญ่กลางเมือง  ชาวบ้านหลากเผ่าจากทุกมุมแขวง  จะนำสินค้ามาแลกเปลี่ยนซื้อขายกันที่ตลาดนี้
                นอกเมืองออกไปมีตาดสิบเอ็ด (ทางหลวงหมายเลข 1  ประมาณกิโลเมตรที่ 11 )  น้ำจากน้ำตกไหลลงสู่แม่น้ำทา  จากอุดมไซ 28 กิโลเมตร(เส้นทางไปพงสาลี)  เป็นที่ตั้งของเมืองหล้า  ริมฝั่งแม่น้ำพาก  ซึ่งเป็นสายน้ำที่ไม่ธรรมดา  บางช่วงเป็นน้ำร้อนที่ชาวเมืองใช้อาศัยบำบัดโรค  ในเมืองหล้ายังมีวัดโบราณเป็นที่ประดิษฐานพระแขกดำ  พระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์คู่เมืองเล่ากันว่ายามบ้านเมืองมีศึก  มีคนเห็นน้ำไหลจากพระเนตรของพระแขกดำ
การเดินทาง
                ทางอากาศ   เที่ยวบินของสายการบินลาวระหว่างเวียงจันทน์-อุดมไซ มีบริการทุกวัน ยกเว้นวันพุธ และมีเที่ยวบินไป-กลับ ห้วยซาย สัปดาห์ละ 2 เที่ยวบิน
                ทางรถ   ไป-กลับอุดมไซ – ปากแบ่ง  มีรถสองแถววิ่งตรงใช้เวลาประมาณ 7 ชั่วโมง วันละ 2 เที่ยวในช่วงเช้า หากพลาดสายตรงสามารถนั่งรถจากอุดมไซ-เมืองฮูน ระยะทาง 92 กิโลเมตร ใช้เวลา 4 ชั่วโมง มีรถออกวันละเกือบ 10 เที่ยว จากเมืองฮูนมีรอสองแถวต่อไปยังปากแบ่งใช้เวลาเพียง 2 ชั่วโมง   ไป-กลับ อุดมไซ-หลวงพระบาง รถวิ่งสายตรง มีวันละ 3 เที่ยว  รถจากอุดมไซ-ชุมทางปากมอง มีวันละ 6 เที่ยว
ที่พักและอาหารการกิน
                โรงแรมพูไซ  โทร. 81-312-140
                โรงแรมและห้องอาหารดอกบัวแดง  โทร. 81-312-142
                โรงแรมสิงทอง  โทร. 81-312-061
                เฮือนพักโขงไซ  โทร  81-312-141
               
ปากแบ่ง (Pakbeng)   หมู่บ้านขนาดใหญ่  ชุมทางทางน้ำที่สำคัญของแม่น้ำโขง  อยู่กึ่งกลางระหว่างเส้นทางเรือหลวงพระบาง-ห้วยซาย  แขวงบ่อแก้ว   และเส้นทางเรือไปยังแขวงอุดมไซและหลวงน้ำทา  บ้านเรือส่วนใหญ่เป็นไม้ปลูกอยู่ตามชายเขาที่ลาดลงสู่แม่น้ำโขง  ใกล้ท่าเรือเป็นแหล่งรวมร้านค้า ห้องอาหาร ในหมู่บ้านมีวัดเก่าสร้างตั้งแต่ยุคอาณานิคมคือ วัดสินจองแจ้ง  ที่มีพระพุทธรูปหลากสมัยและรูปปั้นผู้ชายจมูกโตไว้หนวด  เข้าใจว่าเป็นคนฝรั่งเศสไม่ก็ฮอลันดาที่เข้ามาในลาวรุ่นแรกๆ
ที่พักและอาหารการกิน
                นักท่องเที่ยวที่โดยสารเรือจากหลวงพระบางจะไปห้วยซาย มักพักค้างคืนที่ปากเบง  เพราะมีที่พักให้เลือกหลายแห่ง  เช่น  เฮือนพักมอนสะหวัน  เฮือนพักสาลิกา  เฮือนพักบุนมี  หลวงไซลอดจ์ เป็นต้น